સૂરત, દાંડી અને તીથલના પ્રવાસે

                                            સૂરત, દાંડી અને તીથલના પ્રવાસે

દાંડી ગામને કોણ નહિ ઓળખતું હોય? મહાત્મા ગાંધીજીએ ઈ.સ. ૧૯૩૦માં દાંડીકૂચ કરી, દાંડીના દરિયા કિનારે ચપટી મીઠું ઉપાડી, મીઠાનો કાયદો તોડ્યો હતો, અને અંગ્રેજ સત્તા સામે સત્યાગ્રહનાં મંડાણ થયાં હતાં. ત્યારથી દાંડી દેશવિદેશમાં જાણીતું થઇ ગયું છે. અમને આ દાંડી જોવાની બહુ જ ઈચ્છા હતી, એટલે અમે દાંડીની સાથે સાથે સૂરત, તીથલ અને બરૂમાળનો એક પ્રોગ્રામ બનાવી કાઢ્યો.

એક દિવસ અમે સૂરત મારા ભાણા તેજસને ત્યાં પહોંચી ગયા. બપોરે જમીપરવારી, થોડો આરામ કરી, ત્રણેક વાગે સૂરતથી નીકળ્યા. અમે ચાર જણ હતા, અમે બે, તેજસ અને તેની પત્ની સંગીતા. દાંડીમાં જાણીતા લેખક શ્રી મોહન દાંડીકર રહે છે, તેઓ તેજસના સસરા થાય. એ હિસાબે, અમારે પણ તેમની સાથે પરિચય થયો હતો. દાંડીમાં રાત રોકાવાનું અમે તેમને ત્યાં રાખ્યું હતું. સૂરતથી નવસારી થઈને અમે દાંડી પહોંચ્યા. વચ્ચે રસ્તામાં શેરડીનો રસ પીધો.

દાંડી ગામ નવસારીથી ૧૨ કી.મી. દૂર અરબી સમુદ્રના કિનારે વસેલું છે. સાવ નાનું ગામ છે. દરિયા કિનારે ઉગેલાં જંગલો વચ્ચે વસેલા આ ગામમાં માત્ર થોડાં ફળિયાં છે. દુકાનો કે મોટાં મકાનોવાળી કોઈ જાહોજલાલી નથી.

અમે સૌ પ્રથમ તો, મહાત્મા ગાંધીજીએ મીઠું ઉપાડ્યું હતું તે જગા જોવા ગયા. અહીં અત્યારે કૃત્રિમ મીઠાનો ઢગલો અને મીઠું ઉપાડતા ગાંધીજીનું બાવલું મૂકેલું છે. તેની બાજુમાં સૈફી વિલા નામનું મકાન છે. ગાંધીજી ઈ.સ. ૧૯૩૦ની પાંચમી એપ્રિલે દાંડી પહોંચ્યા હતા અને આ મકાનમાં રાત રોકાયા હતા. બીજે દિવસે છઠ્ઠી તારીખે સવારે દરિયામાં નાહી, હજારો લોકોની હાજરીમાં દરિયા કિનારે તેમણે ચપટી મીઠું ઉપાડ્યું હતું. સૈફી વિલાનું થોડું રીનોવેશન કરાયું છે, એમાં ગાંધીજીના દાંડીકૂચના ફોટા પ્રદર્શિત કરેલા છે. આ બધું જોઇને આપણને, ભારતના સપૂતોએ સ્વતંત્રતા માટે કેવી લડત ઉપાડેલી તેની યાદ આવી જાય છે. આ જગા જોવા માટે અહીં ઘણા લોકો આવે છે.

આ સ્થળની બાજુમાં પ્રાર્થનામંદિર નામની જગા છે. અહીં ગાંધીજીએ વડ નીચે બેસી જંગી સભાને સંબોધી હતી. અહીં ગાંધીજીનું બેઠેલી મુદ્રામાં સ્ટેચ્યુ મૂકેલું છે. અહીં આપણને શાંતિનો અનુભવ થાય છે.

દરિયા કિનારે સરસ બીચ છે. અહીં દરિયાના પાણીમાં ઉભા રહેવાનું અને દરિયા કિનારે ફરવાનું ગમે એવું છે. અહીં સૂર્યાસ્ત બહુ સ્પષ્ટ દેખાય છે. દૂર દરિયામાં ડૂબતો સૂરજ જોવાની મજા આવે છે.

આ બધું જોઈ અમે શ્રી દાંડીકર સાહેબને ઘેર પહોંચ્યા. મુખ્ય રસ્તાની એક બાજુ સાંકડી ગલીમાં થઈને તેમને ઘેર જવાય છે. આ ગલીની આજુબાજુ ઘણાં ઝાડપાન ઉગી નીકળ્યાં છે. તેમના ફળિયામાં ખેડૂતોનાં આઠદસ મકાન છે. શ્રી દાંડીકર ગુજરાતના એક જાણીતા લેખક છે. તેઓ મૂળ દાંડીના જ વતની છે. ગાંધીજીના જીવનનો તેમના પર ઉંડો પ્રભાવ છે. તેમણે ગુજરાતી પુસ્તકો લખવા ઉપરાંત, ઘણાં હિન્દી પુસ્તકોનું ગુજરાતીમાં ભાષાંતર કર્યું છે. બધું મળીને તેમણે ૭૩ જેટલાં પુસ્તકો લખ્યાં છે. અત્યારે ૮૫ વર્ષની ઉંમરે પણ તેઓ લખવામાં કાર્યરત છે. તેઓ અહીં તેમની પત્ની સાથે સાદગીભર્યું જીવન જીવે છે.

શ્રી દાંડીકરે અમારું ઉમળકાભેર સ્વાગત કર્યું. અમે તેમને પગે લાગીને તેમના આશીર્વાદ લીધા. પછી તો એક બાજુ ચાનાસ્તો અને બીજી બાજુ તેમની સાથે વાતો ચાલી. તેમણે લખેલાં પુસ્તકો વિષે વાતો થઇ. ગાંધીજીએ મીઠાનો કાયદો તોડવા, દાંડીને જ કેમ પસંદ કર્યું, તે તેમણે વિગતે સમજાવ્યું. અમે તેમનાં પુસ્તકો જોયાં. અમને તેમના માટે ખૂબ જ માન થયું. રાત્રે જમીને સુઈ ગયા.

સવારે તેમના વાડામાં ઉગાડેલાં આંબો, ચીકુ અને નાળિયેરીનાં વૃક્ષો જોયાં, ઘર આગળ જ સૂર્યોદય જોયો, તેમના ઘર આગળ મોર અને ઢેલ ચણ ચણવા આવે છે તે જોયું. આવું કુદરતી વાતાવરણ શહેરમાં ક્યાં જોવા મળે? સવારે નાહીધોઈ પરવારી, શ્રી દાંડીકરની ભાવભીની વિદાય લઇ અમે વલસાડ તરફ પ્રયાણ કર્યું. વચમાં, બીલીમોરામાં શ્રી અંધેશ્વર મહાદેવનાં દર્શન કરવા ગયા. આ મંદિર નવું જ બન્યું છે, અને ઘણું સરસ છે. અંધેશ્વર શિવલીંગ ઉપરાંત, ભારતનાં બાર જ્યોતિર્લીંગનાં પણ અહીં દર્શન થાય છે.

વલસાડથી અમે સીધા તીથલ ગયા. વલસાડથી તીથલ ૫ કી.મી. દૂર છે. તીથલ પણ અરબી સમુદ્રના દરિયા કિનારે જ છે. તીથલનો બીચ બહુ જાણીતો છે. જો કે અહીંનું પાણી માટીવાળું દેખાય છે. કિનારો બાંધેલો છે. અહીં બેસીને પણ મોજાં જોવાની મજા માણી શકાય છે. અહીં ખાણીપીણીની પુષ્કળ દુકાનો લાગેલી છે. બીચના મુખ્ય ભાગથી જમણી બાજુ એક કી.મી. દૂર સ્વામીનારાયણ મંદિર અને ડાબી બાજુ એક કી.મી. દૂર સાંઇબાબા મંદિર છે. સ્વામીનારાયણ મંદિરમાં જમવા માટે કેન્ટીન, રહેવા માટે રૂમો અને બાળકોને રમવા માટે સરસ ગ્રાઉન્ડ છે.

અમે બીચ જોયા પછી, સ્વામીનારાયણ મંદિરની કેન્ટીનમાં જમ્યા. પછી સાંઇમંદિર જોઈ આવ્યા. અહીંથી અમે ધરમપુર અને ત્યાંથી બિલપુડી ગયા. વલસાડથી ધરમપુર ૨૪ કી.મી. અને ત્યાંથી બિલપુડી ૧૦ કી.મી. દૂર છે. બિલપુડીથી સાઈડમાં ૨ કી.મી. દૂર જોડિયા ધોધ છે. રસ્તો કાચો, સાંકડો અને ચડાણવાળો છે. અમે પૂછીપૂછીને એ બાજુ ગયા, પણ રસ્તો ખૂબ જોખમી હતો, એટલે વચ્ચેથી જ પાછા વળ્યા. ધોધ જોઈ ના શક્યા. પણ ધોધ જોઇને આવેલા એક ભાઈએ કહ્યું કે ‘ખાસ જોવા જેવું કંઇ નથી. પાણી પણ ધધુડી જેટલું જ પડે છે.’ પાછા વળી અમે, વિલ્સન હીલના રસ્તે ચડ્યા. આ રસ્તે ધરમપુરથી માત્ર સાત કી.મી. દૂર બરૂમાળ આવેલું છે. અમે બરૂમાળ પહોંચ્યા.

બરૂમાળમાં શ્રી ભાવભાવેશ્વરનું શિવ મંદિર છે. આ મંદિર એ તેરમું જ્યોતિર્લીંગ ગણાય છે. મંદિરનું પ્રવેશદ્વાર ભવ્ય છે. બે બાજુ બે હાથી વરમાળા લઈને ભક્તોનું સ્વાગત કરવા ઉભા હોય એવું સ્થાપત્ય છે. અંદર જઇ અમે જ્યોતિર્લીંગનાં દર્શન કર્યા. મુખ્ય મંદિરની જોડે બીજા ભગવાનોનાં નાનાં મંદિરો છે. મંદિરની પાછળ ૧૨ જ્યોતિર્લીંગોની સ્થાપના કરેલી છે. મંદિરમાં રહેવાજમવાની સગવડ છે.

અહીં દર્શન કરીને અમે ધરમપુર, વલસાડ થઈને સૂરત પાછા આવવા નીકળ્યા. ધરમપુરથી વલસાડના રસ્તે વચ્ચે ફલધરા જવાનો રસ્તો પડે છે. ફલધરામાં જલારામ બાપાનું પ્રખ્યાત મંદિર છે. અમે એ મંદિર જોવા ગયા નહિ. સાંજે સૂરત પહોંચીને આરામ ફરમાવ્યો. બે દિવસની ટ્રીપ ખૂબ જ આનંદદાયક રહી.

તસ્વીરો: (૧) દાંડીમાં મીઠું ઉપાડતા ગાંધીજીનું સ્ટેચ્યુ (૨) દાંડીના બીચ પર સૂર્યાસ્ત (૩) શ્રી મોહન દાંડીકર સાથે મુલાકાત (૪) દાંડીકર સાહેબના ઘર આગળનું દ્રશ્ય (૫) અંધેશ્વર મહાદેવ, બીલીમોરા (૬) તીથલનો દરિયા કિનારો (૭) બરૂમાળ મંદિરનું પ્રવેશદ્વાર (૮) બરૂમાળ મંદિર

IMG_2294

IMG_2326

1_IMG_2491

10_IMG_2339

5_IMG_2356

2_IMG_2376

IMG_2383

IMG_2486

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: